Mostrando entradas con la etiqueta festas. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta festas. Mostrar todas las entradas

jueves, 18 de octubre de 2012

martes, 22 de mayo de 2012

O San Martiño


  Os  alumnos  de  3º B do noso centro  fixeron unha investigación sobre cómo se celebra o SAN  MARTIÑO e queren compartir con nós  o que saben . Parabéns  por un traballo excelente.

 O   SAN  MARTIÑO
É unha tradición  que hai na Galicia  rural e celébrase  o 11 de  Novembro.Indica a chegada  do inverno  e é cando fan  a matanza  do  porco   nas  casas,  sempre  e  cando  a  Lúa  estea en  Cuarto  Minguante.             
O porco é  alimentado  con  verdura, patacas, fariña, millo, cebada, castañas, landras, herba , auga  e  tamén  cos  alimentos  que  sobran  na  casa. Engórdase  ata o  ano  e  medio  e pesan  arredor  de  130  Kg.
A  mellor  carne   é  a  da  femia.
A  persoa  encargada  de  matar  o  porco  chámase  matachín  e  hai  moi  poucos .
A  matanza  é  unha  tarefa  que  hai  que  facer  durante  varios  días  e  mantén  a  división  dos  traballos  segundo  o  sexo : os  homes  suxeitan  ao  animal  e  as  mulleres  elaboran  o  que  precisa  ser    cociñado  e  hai  anos  as  mulleres  comían  separadas  dos  homes  que participaban  na  matanza.
O primeiro  día 

 O matachín mata o porco na porta da casa ou na adega, mentras varios homes terman del. O primeiro paso é o sangrado, que prodúcese facendo un corte cun coitelo longo na gorxa.O sangue é recollido nun barreño e batido sen parar polas mulleres e será empregado para facer as filloas e os chourizos de sangue.
Logo é chamuscado ou escaldado para quitarle os pelos e os pezuños.Despois ráspase a pel cun coitelo e hai zonas onde tamén se lava con auga e outras nas que sálase para eliminar a suciedade.

A continuación , colócase ao porco coas patas para arriba e córtase a pel do ventre.
As mulleres na casa, preparan a mesa para separar as tripas e sacarlle os recortes. Lávase moi ben a graxa e ponse en sal.Coa graxa fanse os chicharróns ou roxóns  e tamén o unto, que é afumado e colgado durante varios días.
Este día cocíñase a figadeira, que é un encebolado de sangue e fígado, que noutros tempos comíanse por separado.Vai acompañada do viño e participan todos os que traballaron na matanza.
Pola noite o cocho queda aberto e pendurado na adega.

O segundo  día 
Tállase  o  porco  poñendo  ao  animal  enriba  dun  banco  e  sepárase   as  carnes  máis  limpas  das  de  sangue.
A carne  pódese  salgar   ou afumar   para  conservala.Deixase  en  en  sal  a  cachucha,espiñazo,os  lacons,os  xamóns o  corazón  os  pulmons  e  o  rabo.
Logo   as  mulleres  preparan  a  zorza(carne  picada   e  adobada  coa  que  farán     os      chourizos).Tamén  pican  cebolas,que  logo  cocen  e  escorrerán  ata  o  día  seguinte.

O terceiro  día

Coa zorza e a cebola cocida o día anterior enchénse os chourizos de sangue ou cebola e despois os de  carne. Enchidos os chourizos remata a matanza.
3ºB

jueves, 1 de diciembre de 2011

Aniversario

Celebra o teu aniversario

Ademáis  do video  que  xa vos ensinamos noutra entrada  anterior agora ofrecémosvos  algunhas ideas para que na data de celebración do vos aniversario non vos falte detalle ningún. Que o pasedes moi ben e que de hoxe nun ano o volvades celebrar cunha boa festa! 
Esta información aparece no Portal da Xunta na parte  de POLITICA LINGÜÍSTICA:

Prepara a túa festa
Torta de cumpreanos con candeas de cores

Unha festa de aniversario leva o seu traballo. Hai unha serie de cuestións que non deberías de esquecer para que todo saia a rachar:
 - antes de nada, lembra pedirlles permiso aos teus pais
- que día é mellor para celebralo? Un venres á tarde? Un sábado? Pola semana?
- cantas persoas collen na miña casa?
- a quen vou convidar?
- que preparamos de merenda?
- prepara algún xogo divertido para pasar a tarde. Unha idea pode ser argallar xogos tradicionais nos que poidades participar todos, como a corda, a mariola, as chapas, o gato e o rato... tes unha chea deles! Trátase de pasalo o mellor posible.  


Convite
Desde que teñas claro que amigos vas convidar á túa festa, pódeslles enviar un convite co día e mais a hora no que vas celebrar o aniversario.
Así podes estar seguro de que non se van esquecer. Oíches? Que non deixen de confirmarche a súa asistencia! Tes que saber cantos ides ser!
Aquí che propomos un convite moi especial, cos debuxos dos simpáticos Bolechas, que xa coñeces. Abofé que cun convite coma este así non che ha faltar ninguén. Ademais, nel podes poñer todos os datos que lle interesan aos teus amigos:
- o lugar onde se celebra a festa
- a data e a hora da celebración
- o teu teléfono para confirmar a asistencia
- o teu correo electrónico por se che queren comentar algo

       
Canción
Unha das cousas fundamentais que non debe falta en todo aniversario é unha boa torta para servir mentres se canta Parabéns para ti. Se non sabes a letra, velaquí a tes:
Letra para cantar no aniversario

domingo, 20 de noviembre de 2011

O Samaín en Infantil

O Samaín chegou a Educación Infantil...  


As nenas e nenos de 5 anos vestimos á Bruxa “Mel”  e a colocamos na  exposición de cabazas que fomos traendo da casa. Ademais ó longo da semana fomos lendo  arrepiantes contos de medo como 
“A bruxa regañadentes”, “O home do saco”, “A momia”, “O vampiro”, “Lobo feroz”,  “Un pesadelo no meu armario”, “Jack o linterna”…


A nai de Daniel Fernández de 6º A, Eva, quixo vir ó cole a contarnos a historia do Samaín e xunto con Dani contáronnos como se baleiran as cabazas e se deixan accesas diante das casa alá pola zona de Ferrol de onde son eles.


 

Ó longo destes días fixemos pavorosas pantasmas con tea branca,castañas,chinchetas…ou con servilletas e algodón. E tamén unhas simpáticas meigas con culleres de madeira e cos propios conxuros máxicos.


 
E por suposto baleiramos a nosa cabaza axudados polos nenos de 4 anos. Foi un traballo duro pero contamos coa axuda da profe María que tivo maña para abrila. Todos puxemos o noso gran de area para baleirala e decorala con froitos de outono. E por suposto cantamos cantigas de medo e contamos contos de medo mentres as alumeamos…buuuu